Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad (GDDKiA) utrzymuje ekosystem systemów oraz zbiorów opisujących drogi krajowe: bieżące utrudnienia, warunki przejazdu, roboty, kamery, pomiary ruchu, stan infrastruktury i komunikaty dla podróżnych. Najważniejsze warstwy publiczne to serwis drogowy, Punkty Informacji Drogowej i Krajowy Punkt Dostępowy.

Nie jest to jedna policyjna baza wypadków. Dane powstają przede wszystkim na potrzeby zarządzania drogą, utrzymania, planowania i informowania kierowców. W postępowaniu mogą dostarczyć czasu, lokalizacji, obrazu lub kontekstu, ale nie zastępują dokumentacji Policji, oględzin ani opinii rekonstrukcyjnej.

Pierwotny administrator: GDDKiA

GDDKiA jest centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach dróg krajowych w powierzonym zakresie i zarządcą dużej części tej sieci. Oddziały, rejony i obwody wykonują zadania terenowe.

Administrator utrzymuje infrastrukturę, organizuje ruch, zleca roboty, monitoruje warunki i publikuje informacje. Każdy rekord powinien wskazywać odcinek, kierunek, kilometraż, czas i źródło.

Sieć GDDKiA nie obejmuje każdej ulicy ani wszystkich autostrad w identycznym modelu. Droga wojewódzka, powiatowa, gminna i odcinek koncesyjny mogą mieć innego zarządcę oraz osobny system.

GDDKiA odpowiada za dane własne i integruje część danych partnerów. Publikacja w krajowym punkcie nie oznacza, że każdy rekord został osobiście utworzony przez pracownika centrali.

Pierwotny użytkownik: Punkt Informacji Drogowej

Punkty Informacji Drogowej (PID) działają całodobowo, zbierają informacje o sytuacji na drogach krajowych i przekazują je użytkownikom oraz mediom. Obsługują numer Informacji Drogowej 19 111.

Dyżurny otrzymuje zgłoszenia od służb, pracowników utrzymania, wykonawców, urządzeń oraz kierowców. Musi potwierdzić lokalizację i sklasyfikować zdarzenie przed publikacją.

Komunikat jest aktualizowany w miarę rozwoju: wypadek może przejść ze zwężenia do blokady, a potem do przywrócenia ruchu. Historia zmian jest ważniejsza niż ostatni status.

PID nie prowadzi dochodzenia w sprawie przyczyn. Publikuje skutek dla przejezdności oraz przewidywany czas utrudnienia na podstawie dostępnych informacji.

Pierwotny użytkownik: rejon i obwód drogowy

Pracownicy terenowi kontrolują nawierzchnię, oznakowanie, bariery, odwodnienie i urządzenia bezpieczeństwa. Zgłaszają uszkodzenia, zabezpieczają miejsce i uruchamiają wykonawcę.

Obwód może przekazać czas wykrycia przeszkody, wysłania patrolu drogowego, ustawienia zabezpieczeń i przywrócenia przejezdności. Te czasy nie zawsze są czasem powstania zagrożenia.

Dokumentacja utrzymaniowa obejmuje zlecenia, protokoły, zdjęcia i odbiory. Publiczna mapa pokazuje tylko część tej informacji.

W sprawie szkody infrastrukturalnej ważne jest, kto zgłosił element, kiedy wykonano ostatni przegląd i jakie działania podjęto. Brak komunikatu na mapie nie dowodzi braku uszkodzenia.

Pierwotny użytkownik: kierowca

Serwis drogi.gddkia.gov.pl oraz numer 19 111 pozwalają sprawdzić utrudnienia, warunki pogodowe, kamery, roboty i przejezdność. Kierowca używa ich do wyboru trasy i czasu podróży.

Informacja jest bieżąca, ale może pojawić się z opóźnieniem potrzebnym na zgłoszenie i potwierdzenie. Użytkownik powinien reagować na rzeczywistą sytuację i znaki, nawet jeśli aplikacja jeszcze jej nie pokazuje.

Mapa nie jest systemem nawigacji gwarantującym przejazd. Zamknięcie lokalne, działania ratunkowe lub nagła pogoda mogą zmienić warunki po odświeżeniu.

Kierowca może zgłosić uszkodzoną infrastrukturę albo niebezpieczną sytuację. Zgłoszenie jest źródłem wymagającym weryfikacji, nie urzędowym ustaleniem winy.

Pierwotny użytkownik: wykonawca robót i utrzymania

Wykonawca przekazuje planowany czas, zakres, zajęcie jezdni, organizację ruchu i postęp robót. Dane służą PID, zarządcy i podróżnym.

Plan i stan faktyczny mogą się różnić z powodu pogody, awarii albo prac dodatkowych. Aktualizacja powinna zawierać przyczynę i nowy termin.

Oznakowanie w terenie jest podstawowym środkiem bezpieczeństwa. Publikacja internetowa nie zastępuje projektu organizacji ruchu ani ustawienia znaków.

W incydencie bada się dziennik budowy, protokół wprowadzenia organizacji, rozmieszczenie urządzeń i komunikaty. Sam wpis „roboty” jest zbyt ogólny.

Pierwotny użytkownik: dostawca usług informacyjnych

Krajowy Punkt Dostępowy udostępnia katalog i usługi danych ITS, z których korzystają twórcy map, nawigacji, przewoźnicy i centra zarządzania. Dane mogą być przekazywane w standardzie DATEX II.

Odbiorca rejestruje usługę, uwierzytelnia klienta, pobiera rekordy i mapuje je do własnego modelu. Musi zachować identyfikator, czas aktualizacji oraz typ lokalizacji.

Nawigacja może filtrować albo opóźniać komunikat. Brak zdarzenia u prywatnego dostawcy nie oznacza, że GDDKiA go nie opublikowała.

Usługa wtórna powinna oznaczać źródło i nie zmieniać zakresu drogi. Automatyczne przyciągnięcie zdarzenia do złej jezdni może wysłać kierowców w błędny objazd.

Krajowy Punkt Dostępowy

KPD jest jednolitym punktem dostępu do metadanych i danych transportowych użytecznych dla usług informacji o ruchu. Łączy zbiory GDDKiA oraz innych dostawców w zakresie projektów ITS.

Katalog opisuje usługę, format, zasięg, warunki dostępu, aktualność i właściciela. Sam wpis katalogowy nie zawiera wszystkich rekordów zdarzeń.

Bieżące zdarzenia drogowe są publikowane między innymi w standardzie DATEX II, z lokalizacją geograficzną i kategorią. Dostęp techniczny może wymagać rejestracji oraz certyfikatu klienta.

KPD nie jest centralnym policyjnym rejestrem wypadków. „Zdarzenie” obejmuje roboty, pogodę, przeszkodę, zator i inne sytuacje wpływające na ruch.

DATEX II

DATEX II jest europejskim standardem wymiany danych o ruchu i podróży. Ustrukturyzowane komunikaty opisują zdarzenie, położenie, czas, wpływ, źródło i status.

Jeden komunikat może być aktualizowany wielokrotnie. Odbiorca powinien używać identyfikatora i wersji, nie tworzyć nowego wypadku przy każdym odświeżeniu.

Lokalizacja może korzystać ze współrzędnych WGS 84, OpenLR albo referencji drogowej. Konwersja między nimi wprowadza niepewność.

Walidacja XSD sprawdza strukturę XML, nie prawdziwość treści. Technicznie poprawny komunikat może zawierać błędny kilometraż zgłoszony przez źródło.

Serwis drogi.gddkia.gov.pl

Serwis dla kierowców prezentuje mapę informacji drogowej, listę utrudnień, kamery, warunki i inne funkcje. Część widoków korzysta bezpośrednio z KPD.

Użytkownik może tworzyć własne widoki i trasy. Profil personalizuje prezentację, nie zmienia danych źródłowych.

Lista jest syntetyczna i może zaokrąglać lokalizację. Dla dowodu potrzebny jest rekord źródłowy lub informacja administratora, a nie samo przybliżenie mapy.

Serwis obsługuje też zgłoszenia zagrożeń i roszczeń dotyczących szkód na drogach zarządzanych przez GDDKiA. Te formularze trafiają do innych procesów niż komunikaty ruchowe.

Numer 19 111

Informacja Drogowa 19 111 działa przez całą dobę. Kierowca uzyskuje informacje o drogach krajowych i może zgłosić niebezpieczeństwo lub uszkodzenie.

Rozmowa telefoniczna może zostać zarejestrowana lub opisana w systemie zgodnie z zasadami administratora. Notatka operatora jest przetworzeniem relacji zgłaszającego.

Zgłaszający powinien podać numer drogi, kierunek, najbliższy węzeł, miejscowość lub kilometraż i charakter zdarzenia. Nie powinien zatrzymywać się w niebezpiecznym miejscu tylko po to, aby odczytać słupek.

Wypadek wymagający ratunku zgłasza się pod numer alarmowy 112. Numer drogowy służy informacji i zarządcy, nie zastępuje służb ratunkowych.

Komunikat o utrudnieniu

Rekord opisuje miejsce, rodzaj, początek, przewidywany koniec, wpływ na pasy i objazd w dostępnym zakresie. Może być planowany albo nagły.

„Wypadek” w komunikacie jest kategorią operacyjną używaną do informacji o ruchu. Nie zawiera pełnej liczby uczestników ani kwalifikacji prawnej.

Status „koniec utrudnienia” oznacza przywrócenie warunków komunikacyjnych według zarządcy, nie zakończenie postępowania Policji ani napraw wszystkich szkód.

Przewidywany czas może być zmieniany. Analiza powinna korzystać z całej sekwencji, nie oceniać rzetelności na podstawie pierwszej prognozy.

Źródła informacji o zdarzeniu

PID otrzymuje informacje od Policji, PSP, centrów ratownictwa, patroli drogowych, wykonawców, urządzeń ITS, innych zarządców i użytkowników. Każde źródło ma inną pewność.

Zgłoszenie obywatela jest szybkie, ale może zawierać błędny kierunek. Patrol terenowy potwierdza miejsce, lecz przybywa później.

Automatyczny detektor może wskazać zatrzymany pojazd lub spadek prędkości. Alarm nie mówi jeszcze, czy przyczyną był wypadek, zator czy praca utrzymania.

Rekord powinien zachować pierwotne źródło i kolejne potwierdzenia. Agregowanie do jednej etykiety usuwa możliwość oceny czasu wiedzy.

Warunki zimowe i pogodowe

GDDKiA publikuje bieżące oraz prognozowane warunki przejazdu, informacje o stanie nawierzchni i działaniach zimowego utrzymania. Dane pochodzą z punktów, stacji pogodowych i służb terenowych.

Temperatura nawierzchni różni się od temperatury powietrza. Punktowy czujnik nie opisuje całego odcinka, szczególnie na moście, w lesie i w obniżeniu terenu.

Określenie „droga czarna” albo „śliskość” ma znaczenie utrzymaniowe, ale nie jest pomiarem współczynnika tarcia w miejscu wypadku. Biegły potrzebuje lokalnych danych.

Prognoza nie dowodzi faktycznego opadu. Do rekonstrukcji zestawia się ją z odczytami, nagraniami, zdjęciami i danymi meteorologicznymi.

Kamery drogowe

Publiczne kamery pokazują wybrane odcinki, węzły i warunki. Widok może być klatką aktualizowaną okresowo, a nie ciągłym nagraniem wideo.

Nie każda kamera archiwizuje materiał. Publiczna fotografia widoczna po czasie może zostać nadpisana, dlatego organ powinien szybko ustalić operatora i retencję.

Kąt, kompresja, noc i pogoda ograniczają identyfikację tablic. Brak widocznego pojazdu na klatce nie wyklucza przejazdu między aktualizacjami.

Metadane kamery, zegar i kierunek widoku są równie ważne jak obraz. Screenshot bez identyfikatora urządzenia może być mylący.

Stacje Ciągłych Pomiarów Ruchu

SCPR automatycznie mierzą natężenie w podziale na godziny, kierunki i kategorie pojazdów w zależności od wyposażenia. Dane służą analizom, planowaniu i zarządzaniu.

Stacja liczy pojazdy w przekroju, nie identyfikuje zwykle konkretnych tablic. Wynik może pomóc ocenić natężenie, ale nie dowodzi przejazdu badanego samochodu.

Awaria, prace i jakość klasyfikatora wymagają oznaczenia. Brak wartości może oznaczać niedostępność, a nie zerowy ruch.

Średni Dobowy Ruch Roczny jest wskaźnikiem statystycznym wyliczanym z pomiarów, nie liczbą samochodów dokładnie w dniu wypadku.

Generalny Pomiar Ruchu

Generalny Pomiar Ruchu okresowo opisuje natężenie i strukturę ruchu na sieci dróg. Wyniki wspierają projektowanie, prognozy, analizy ekonomiczne i bezpieczeństwo.

Pomiar ma punkty, okresy i metodologię. Przeniesienie wartości na sąsiedni odcinek bez sprawdzenia węzłów może być błędem.

Dane historyczne pokazują zmianę ruchu po budowie drogi lub zmianie organizacji. Nie wskazują konkretnych zdarzeń i uczestników.

W analizie kryminologicznej natężenie może być mianownikiem ryzyka wypadków. Porównywanie samych liczebności zdarzeń bez ekspozycji faworyzuje mniej uczęszczane odcinki.

Dane z e‑TOLL i operatorów autostrad

GDDKiA wykorzystuje zagregowane dane z systemu poboru opłat i od operatorów do analiz ruchu. Zakres publiczny nie jest tożsamy z indywidualną historią przejazdów.

SCPR i e‑TOLL mierzą inne zjawiska oraz populacje. Nie należy sumować ich bez usunięcia nakładania i znajomości metody.

Pozyskanie indywidualnych danych e‑TOLL w postępowaniu wymaga właściwej podstawy oraz zwrócenia się do administratora systemu, nie do publicznej mapy GDDKiA.

Statystyczny przepływ ciężarówek może pomóc wybrać czas kontroli, ale nie identyfikuje przewoźnika w konkretnej sprawie.

Roboty drogowe

Dane o robotach obejmują miejsce, okres, zwężenia, zamknięcia i organizację objazdu. Mogą pochodzić z planu wykonawcy i aktualizacji PID.

Planowany początek nie dowodzi, że oznakowanie ustawiono dokładnie o tej godzinie. Dziennik i protokół terenowy są źródłem wykonania.

Krótkotrwałe prace ruchome mogą zmieniać położenie. Rekord kilometrażowy jest przedziałem, nie stałym punktem wszystkich urządzeń.

W wypadku w strefie robót bada się projekt, widoczność, znaki, bariery, oświetlenie i rzeczywisty układ. Komunikat internetowy dostarcza kontekstu.

Infrastruktura i zasoby drogowe

Zarządca prowadzi ewidencję odcinków, mostów, tuneli, znaków, barier, ekranów, urządzeń odwodnienia i ITS w różnych systemach branżowych. Publiczny serwis nie pokazuje pełnego paszportu obiektu.

Każdy element ma lokalizację, typ, przeglądy, naprawy i wykonawcę. Przy uszkodzeniu istotny jest stan sprzed zdarzenia.

Kilometraż może zmienić się po przebudowie albo korekcie referencji. Dawny protokół trzeba mapować do geometrii obowiązującej w dacie.

System zasobowy służy utrzymaniu i inwestycjom. Policja może pozyskać dokumentację, ale nie powinna zakładać jednej centralnej tabeli dla wszystkich oddziałów.

Zgłoszenie uszkodzenia infrastruktury

Kierowca może powiadomić o ubytku, przeszkodzie, uszkodzonej barierze lub znaku przez serwis lub numer drogowy. Zgłoszenie powinno trafić do właściwego zarządcy.

Operator zapisuje czas przyjęcia i przekazania. Czas powstania ubytku może być wcześniejszy i wymaga ustalenia z innych źródeł.

Zarządca klasyfikuje pilność, wysyła patrol i zabezpiecza miejsce. Kolejne zdjęcia pokazują rozwój oraz wykonanie naprawy.

W sporze o odpowiedzialność ważna jest sekwencja wiedzy i reakcji. Sam fakt istnienia szkody nie przesądza zaniedbania zarządcy.

Roszczenie za szkodę na drodze

Serwis GDDKiA udostępnia drogę do zgłoszenia roszczenia związanego ze szkodą na zarządzanym odcinku. Poszkodowany przedstawia miejsce, czas, przebieg, zdjęcia i rachunki.

Najpierw trzeba potwierdzić zarządcę. GDDKiA nie odpowiada za każdą drogę oznaczoną w nawigacji podobnym kolorem.

Zgłoszenie roszczenia nie jest automatycznym uznaniem odpowiedzialności. Zarządca bada utrzymanie, zgłoszenia, związek i wysokość szkody.

Dokumentacja roszczenia może być ważna w sprawie karnej, ale zawiera stanowisko strony. Organ pozyskuje oryginały i porównuje je z innymi materiałami.

Statystyki bezpieczeństwa ruchu

GDDKiA publikuje raporty o wypadkach na zarządzanej sieci oraz klasyfikacje odcinków. Dane wspierają wybór działań infrastrukturalnych.

Źródłem zdarzeń mogą być dane Policji zestawione z geometrią drogi. Różnica między bazą policyjną a raportem może wynikać z filtrów, dat i zakresu zarządu.

Liczba wypadków powinna być odnoszona do długości, natężenia i czasu. Odcinek z większym ruchem może mieć więcej zdarzeń, lecz mniejsze ryzyko na pojazdokilometr.

Ranking nie dowodzi wadliwości konkretnego miejsca. Do sprawy potrzebna jest analiza geometrii, prędkości, zachowań i utrzymania.

Współpraca ze służbami

PID wymienia informacje z Policją, strażą pożarną, ratownictwem, centrami zarządzania kryzysowego i wykonawcami. Celem jest bezpieczeństwo oraz szybkie przywrócenie ruchu.

Policja może przekazać blokadę i przewidywany czas działań, a zarządca organizuje objazd i sprzątanie. Każda instytucja zachowuje własny dziennik.

Godzina w komunikacie może być czasem otrzymania informacji od Policji, nie przyjazdu pierwszego patrolu. Zestawienie logów powinno uwzględniać tę różnicę.

Po zakończeniu czynności zarządca usuwa pozostałości i ocenia infrastrukturę. Otwarcie drogi może nastąpić po wspólnej decyzji operacyjnej.

Wykorzystanie przez Policję

Policja korzysta z danych GDDKiA wtórnie do ustalenia warunków, utrudnień, kamer, robót, organizacji ruchu i działań zarządcy. Systemy powstały dla drogi oraz podróżnych.

Przy wypadku organ powinien szybko ustalić kamery i retencję, zabezpieczyć oryginalne klatki lub nagrania i pobrać metadane. Publiczny screenshot może zniknąć.

Historia komunikatu pomaga odtworzyć, kiedy zarządca dowiedział się o zdarzeniu i kiedy przywrócono ruch. Nie jest źródłem dokładnej chwili zderzenia bez innych dowodów.

Pomiary ruchu wspierają analizę ekspozycji i możliwych świadków, ale zwykle nie identyfikują pojazdu. Wniosek musi odpowiadać zdolności urządzenia.

Rekonstrukcja wypadku

Dane pogodowe, obraz kamery, projekt robót i log utrzymania mogą uzupełnić ślady na jezdni. Każde źródło ma rozdzielczość czasową oraz przestrzenną.

Komunikat „śliska nawierzchnia” dla odcinka nie dowodzi tarcia w miejscu zderzenia. Z kolei brak komunikatu nie wyklucza lokalnego oblodzenia.

Klatka z kamery może potwierdzić natężenie i opad, lecz perspektywa zniekształca odległość. Kalibracja urządzenia jest potrzebna do pomiarów.

Biegły powinien otrzymać dane surowe, specyfikację czujnika, strefę czasu i informacje o awarii, nie tylko wykres z raportu.

Geolokalizacja i kilometraż

Droga jest liniowym obiektem z dwiema jezdniami, kierunkami, łącznicami i punktami referencyjnymi. Ten sam kilometraż może wymagać oznaczenia jezdni oraz kierunku.

Współrzędne z telefonu, WGS 84 w KPD i kilometraż zarządcy nie są identycznymi miarami. Transformacja powinna zachować dokładność.

Po przebudowie pikietaż może się zmienić. Historyczny komunikat musi być odniesiony do ówczesnej geometrii i nazwy węzła.

Adres pocztowy bywa niedostępny na drodze szybkiego ruchu. Numer drogi, kilometr, kierunek i najbliższy węzeł są lepszym opisem.

Czas i synchronizacja

Źródła zapisują czas wykrycia, zgłoszenia, weryfikacji, publikacji, aktualizacji i zakończenia. Nie można sprowadzić ich do jednego pola „czas zdarzenia”.

Urządzenia powinny synchronizować zegary. Odchylenie kamery o minutę ma znaczenie przy porównaniu z telefonem i tachografem.

Format DATEX może zawierać strefę lub czas UTC, a interfejs prezentować czas lokalny. Eksport zachowuje oryginalną wartość i sposób konwersji.

Ręczna notatka operatora może zostać wprowadzona później z datą zdarzenia podaną przez zgłaszającego. Obie daty trzeba zachować.

Dane bieżące a archiwalne

Publiczny serwis jest nastawiony na teraźniejszość. Po zakończeniu utrudnienie może zniknąć z mapy, choć rekord pozostaje w systemie źródłowym zgodnie z retencją.

Organ powinien wystąpić o historię szybko i precyzyjnie określić odcinek oraz przedział. Ogólne żądanie „wszystkich danych drogi” jest trudne i nadmierne.

Roczne dane SCPR są publikowane jako zbiory statystyczne. Nie zastępują niepublikowanych logów urządzenia z minuty wypadku.

Archiwalny XML wymaga starego schematu XSD. Nowy parser może pominąć pole wycofane w kolejnej wersji.

Wartość dowodowa

Rekord systemowy potwierdza informację posiadaną lub opublikowaną przez zarządcę w określonym czasie. Nie zawsze potwierdza fakt źródłowy, jeżeli pochodził z niezweryfikowanego zgłoszenia.

Materiał powinien zawierać eksport, metadane, źródło, historię wersji i podpis pracownika albo urzędowe przekazanie. Screenshot jest materiałem orientacyjnym.

Nagranie zabezpiecza się w oryginalnym kodeku wraz z informacją o kamerze i zegarze. Transkodowany fragment może służyć do prezentacji, lecz nie zastępuje oryginału.

W opinii trzeba rozdzielić „PID otrzymał zgłoszenie”, „GDDKiA opublikowała komunikat” i „wypadek nastąpił”. Każde twierdzenie ma inny dowód.

Korekta danych

Operator może poprawić kilometraż, kategorię lub czas po potwierdzeniu. Historia powinna pokazać pierwotny rekord oraz osobę i przyczynę zmiany.

Odbiorca KPD musi obsługiwać aktualizację oraz anulowanie. Jeśli przechowuje tylko pierwszą wersję, będzie nadal pokazywał zamkniętą drogę.

Korekta publicznej mapy nie zmienia automatycznie kopii prywatnych nawigacji. Administrator może wysłać nową wersję, a odbiorca odpowiada za odświeżenie.

W postępowaniu zachowuje się oba stany. Późniejsza poprawa może wyjaśniać pomyłkę, nie oznacza automatycznie manipulacji.

Ochrona danych

Większość publicznych rekordów dotyczy drogi, nie osoby. Obraz kamery, zgłoszenie telefoniczne i roszczenie mogą jednak zawierać tablice, głos, kontakt i dane poszkodowanego.

Publiczna kamera powinna być skonfigurowana zgodnie z celem informowania, a dostęp do archiwum ograniczony. Nie każda osoba oglądająca mapę ma prawo do nagrania wysokiej rozdzielczości.

Zgłaszający zagrożenie nie powinien być ujawniany sprawcy bez podstawy. Jego dane kontaktowe służą weryfikacji i informacji zwrotnej.

W roszczeniu dokumentacja medyczna i rachunki mają bardziej ograniczony dostęp niż opis ubytku nawierzchni.

Bezpieczeństwo i audyt

KPD i systemy PID wymagają indywidualnych kont, certyfikatów usług, segmentacji i monitorowania. Fałszywy komunikat o zamknięciu drogi mógłby wywołać chaos.

Log powinien zapisywać źródło, operatora, zmianę, publikację i odbiorców. Import automatyczny musi być odróżniony od decyzji człowieka.

Certyfikat klienta DATEX ogranicza dostęp i pozwala wycofać skompromitowaną integrację. Nie powinien być współdzielony między niepowiązanymi aplikacjami.

Kopie zapasowe i tryb awaryjny muszą podtrzymywać kluczowe komunikaty. Po odtworzeniu nie wolno ponownie opublikować zakończonej blokady bez rekonsyliacji.

Typowe nieporozumienia

„GDDKiA zarządza każdą drogą”. Zakres obejmuje określone drogi krajowe; inne mają zarządców samorządowych lub operatorów.

„KPD jest bazą policyjnych wypadków”. Udostępnia dane ITS o zdarzeniach, warunkach, robotach i usługach transportowych.

„Komunikat wskazuje dokładny czas zderzenia”. Zwykle wskazuje czas zgłoszenia, publikacji lub przedział utrudnienia.

„Kamera zawsze ma archiwalne wideo”. Część udostępnia okresowe klatki i może nie zachowywać historii.

„SCPR rozpoznaje tablice”. Typowa stacja liczy i klasyfikuje ruch, a nie identyfikuje pojazdy.

„Brak wpisu oznacza brak zagrożenia”. Publikacja może być opóźniona lub zdarzenie lokalne nie zostało zgłoszone.

„XML potwierdza prawdziwość”. Walidacja schematu sprawdza format, nie fakt źródłowy.

„Mapa internetowa zastępuje oznakowanie”. Kierowca stosuje się do znaków i poleceń na drodze.

Lista kontrolna

  1. Kto był zarządcą badanego odcinka w dacie zdarzenia?
  2. Czy wskazano drogę, jezdnię, kierunek i kilometraż?
  3. Jaki system lub PID jest źródłem rekordu?
  4. Czy odróżniono czas zdarzenia, zgłoszenia, publikacji i końca?
  5. Kto przekazał pierwszą informację i kiedy ją potwierdzono?
  6. Czy zachowano pełną historię wersji komunikatu?
  7. Czy dane DATEX mają oryginalny XML, XSD i strefę czasu?
  8. Czy kamera tworzyła wideo, czy okresowe klatki?
  9. Jaki był zegar, kierunek i okres retencji urządzenia?
  10. Czy pomiar ruchu jest jednostkowy, godzinowy czy roczny?
  11. Czy roboty wykonano zgodnie z planem i oznakowaniem terenowym?
  12. Czy brak wpisu nie został błędnie uznany za brak zdarzenia?
  13. Czy publiczny screenshot uzupełniono eksportem źródłowym?
  14. Czy dane zarządcy rozdzielono od ustaleń Policji?
  15. Czy korekty i anulowania dotarły do odbiorcy wtórnego?
  16. Czy dostęp do obrazów i zgłoszeń ma właściwą podstawę?

Źródła